Rozprawa dobiegała końca. Kara została złagodzona, pani McMillan miała do odbycia 10 lat. Zmieniona też została placówka, z Estrella, została przeniesiona do więzienia dla kobiet w Maryland.
Przy wyjściu był tłok. Mnóstwo dziennikarzy, chciało rozmawiać z ociemniałą więźniarką, która tyle przeszła.
-Co pani zrobi, po wyjściu z więzienia?-jakiejś reporterce udało się przecisnąć bliżej Alex.
Strażniczka pilnująca aresztowanej, zatrzymała się wraz z nią. Wdowa odezwała się:
-Jeszcze nie wiem. Mam pewne plany ale nie będę teraz o nich mówić. Do widzenia.
Cztery lata później.
-Alex! Poczta do ciebie.-młoda dziewczyna podeszła do krat. Podała sporą kopertę.-Co dostałaś?-zaciekawiła się.
Wzięła paczuszkę i roześmiała się.
-Przyszła, Boo! Rozpakujesz? Przecież to twoja praca!-McMillan oddała kopertę.
Dziewczyna weszła do celi Alexandry i drżącymi palcami rozerwała papier. Wyciągnęła gruby plik zadrukowanych stron, przeczytała na głos tytuł.
- "Pamiętnik ciemności"...-wzięła rękę wdowy i położyła na książce. Ta uniosła ją z kolan koleżanki i powiedziała:
-Ciężka.-uśmiech nie znikał z jej twarzy.-Co jest w środku?-otworzyła i przekazała z powrotem młodej kobiecie.
-"Dedykacja dla moich najlepszych przyjaciółek Boo ( Angeliny Boomers ) oraz Deedy ( Susan Slat ).-przeczytała głośno.-Jeśli chcesz, przeczytam ci jeden rozdział?-zaproponowała.
-Nie, dziękuję. Musisz wracać do swoich zajęć. Przeczytasz mi po pracy, zgoda?
Boo niechętnie ruszyła dalej z wózkiem pełnym prasy,poczty i jakichś drobiazgów. Wdowa została sama.
"-Udało mi się...mój pamiętnik zostanie już niedługo wydany.Cała Ameryka pozna cię, ty nędzna kreaturo! Wszyscy się dowiedzą, jaki na prawdę był Richard Mckenzie!"-pomyślała Alex.
Przez dwa i pół roku Boo, pomagała jej pisać pamiętnik. Pewnego dnia Angie zapytała czy nie myślała o tym, by go wydać jako książkę. Zastanawiały się obie nad tytułem, aż któregoś popołudnia, Angelina przybiegła zadowolona i zaproponowała, żeby nazwać tę ich książkę, tak po prostu: "Pamiętnik z więzienia". Dała jej do myślenia, bo ten tytuł nie do końca pasował.
Wreszcie, doszła, co było nie tak. Zapytała dziewczynę, czy zgodziłby się na poprawkę i powiedziała, że lepiej będzie zatytułować ją: " Pamiętnik ciemności". Angie była zadowolona. A oto dostała prototyp z poprawkami. Nie posiadała się z radości, że utrata wzroku, nie stanęła jej na przeszkodzie aby tworzyć.
-Może zatrudnię Angelikę do zapisywania moich opowiadań. To nie byłby głupi pomysł.-zastanawiała się głośno. -Razem, mogłybyśmy napisać nie jedną książkę!
***
Po wyjściu z więzienia, obie kobiety, Alex McMillan i Angelina Boomers, podjęły współpracę. Ich książki cieszyły się sporym uznaniem, w tym także książka opisująca wydarzenia z życia Boo. Alexandra założyła fundację pomagającą niewidomym w realizacji ich pasji i zajmującą się przystosowywaniem miejsc pracy, dla osób z wadami wzroku.
Przeszłość i więzienie nie zatrzymały obu pań w dążeniu do ich celów.
"Każdy krok zostawia ślad, pracuj wytrwale, a osiągniesz postępy..."
Koniec.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz