Podszedł do grupy mężczyzn.Bał się ich reakcji,nie był przecież przemysłowcem ani też nie należał do żadnej innej grupy.Był tylko rybakiem.
Oczywiście,nigdy nie przyznałby się przed samym sobą,że do tych,ubranych w eleganckie garnitury ludzi,przywiodła go chciwość...
Odkąd zobaczył starą monetę na szyi tamtego chłystka,srebrzysty blask przedmiotu,spędzał mu sen z powiek.Musiał ją zdobyć za wszelką cenę!Posiadanie tak drogocennej rzeczy,znaczyło opływanie w dostatki do końca życia.
-Czego tu?!-zaczepił go pierwszy z brzegu mężczyzna,odruchowo odsłaniając kaburę.
-Konbanawa! (jap: dobry wieczór) Mam interes do panów...-jąkał się ze strachu.
-Jaki znów interes?Jesteś gliniarzem,czy ich szpiclem?Gadaj!-inny ze zgromadzonych uderzył starca w twarz tak,że upadł.Miał zamiar kopnąć leżącego,ale dwaj jego koledzy powstrzymali go.
-Dosyć!Tak na prawdę nie wiemy kim jest ten dziad i o co mu chodzi z interesem.Nie wygląda mi na glinę...śmierdzi szlamem i rybami na kilometr...zostaw go!-jeden z nich dźwignął na nogi powalonego ciosem człowieka.
-A teraz mów z czym przychodzisz?-zapytał ten,który sięgnął na powitanie po broń.
Starzec wytarł usta z krwi i z przerażeniem zdał sobie sprawę,w co się właśnie wplątał.
"-Co ja zrobiłem...!"-przemknęło mu przez myśl."-Zabiją mnie,jeśli teraz skłamię,że nic nie mam im do zaoferowania!"
-Odgryzłeś sobie język starcze?!-facet,który go zaatakował,tracił znów cierpliwość.-Mówię wam to jakiś czub albo wtyka glin!-zamierzył się do uderzenia.
-Zostaw!-powstrzymał agresora ten sam,który pomógł rybakowi się podnieść.-Wystraszyłeś go!Ale mam sposób,żeby ze strachu wszystko nam wyśpiewał...-przytknął starcowi broń do skroni:-No dalej,co chcesz nam zaproponować?-wyszczerzył się w uśmiechu.
-Jest taki przedmiot,na którym mi bardzo zależy...to prawdziwe srebro,warte masę forsy...-wyrzucił z siebie jednym tchem staruszek.
-Ha! Jak srebro może być tyle warte?-zaśmiał się któryś.
-Mówię prawdę!Wartość ma,bo to najstarsza japońska moneta ze srebra...każdy co zna się na pieniądzach,wiedziałby ile może kosztować na czarnym rynku...-dokończył rybak.
-A co my mamy do tego?Czemu nam to mówisz?
-Bo...chciałem kogoś z was wynająć,żeby zdobył dla mnie tą monetę a ja podzieliłbym się forsą po jej sprzedaży...-nerwy mu nie wytrzymały i rozpłakał się.
Tamci spojrzeli po sobie i roześmiali się.Facet mierzący z pistoletu,schował go i odszedł do samochodu,dwóch pozostałych,poszło za nim.
-Gdzie i kto ma ten pieniądz?-zawołał jeszcze,nim wsiadł.
-Chłopak o imieniu Mumei.-odpowiedział stary rybak,ocierając zapłakaną twarz.Nie widział,że pytający go mężczyzna,właśnie wymierzył do niego po raz drugi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz